Trądzik różowaty pojawia się u osób dojrzałych, najczęściej po 40-50 roku życia. Jego typowe objawy to rozszerzone naczynka oraz silne zaczerwienienie twarzy. Trądzik w tej odmianie zazwyczaj zajmuje środkową część twarzy, czyli nos, policzki, czoło oraz podbródek. Zdarza się, że rumień to nie jedyny objaw trądziku – wraz z nim pojawiają się grudki i krostki.

Warto wiedzieć, że chociaż na trądzik różowaty częściej cierpią kobiety, to u mężczyzn pojawia się jego najgorsza odmiana. Choroba skóry tego rodzaju jeśli jest w zaawansowanym stadium może doprowadzić do zajęcia powiek i spojówek, co w skrajnych przypadkach powoduje nawet ślepotę.

Przyczyny 

Lekarze do tej pory nie ustalili jednoznacznej przyczyny powstawania trądziku różowatego. Prawdopodobnie za jego występowanie odpowiedzialny jest układ nerwowy. Należy też zaznaczyć, że na wystąpienie trądziku w tej odmianie dużo bardziej narażone są osoby, które walczą z chorobą wrzodową żołądka lub mają problemy hormonalne. Niekorzystny wpływ na wygląd skóry, a w tym powstanie trądziku ma tez słońce, opalanie w solarium i korzystanie z sauny.

Odmiany

Co trzecia osoba chorująca na trądzik różowaty doświadcza go również w postaci ocznej. Najczęściej występującymi objawami jest wtedy światłowstręt i ciągłe uczucie „piasku w oczach”. W takich przypadkach niezbędna jest współpraca dermatologa z okulistą, który zaleca odpowiednią terapię. W innych przypadkach trądzik może rozprzestrzenić się na tęczówkę czy rogówkę oka i powodować nieodwracalne zmiany. U mężczyzn często występującą postacią trądziku różowatego jest rhinophyma, charakteryzująca się proliferacją tkanki łącznej, co objawia się guzowatym nosem z wydatnymi porami, z których można wycisnąć mazistą treść. Najrzadziej spotykana jest natomiast postać ziarniniakowa. Jest nietypowa, bowiem nie występuje wtedy tak charakterystyczne zaczerwienienie twarzy. Niewielkie, ciemnobrązowe grudki lub guzki pojawiają się najczęściej w okolicach ust oraz na powiekach.

Leczenie

Trądzik różowaty występuje najczęściej u osób z I i II fototypem skóry. Są to osoby o jasnych włosach i oczach. Do lekarza dermatologa należy zgłosić się z każdym niepokojącym objawem, pacjenci najczęściej decydują się na wizytę kontrolną kiedy zaczerwienienie twarzy nie znika w ciągu kilku dni. Sama terapia dobierana jest indywidualnie do pacjenta jednak najczęściej prowadzona jest wielotorowo. To farmakoterapia połączona z korzystnymi zabiegami medycznymi, takimi jak zamykanie naczynek czy laseroterapia. W skrajnych przypadkach konieczne stają się zabiegi chirurgiczne (np. przy rhinophymii).